Mostrando entradas con la etiqueta VOLTA AS ORIXES. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta VOLTA AS ORIXES. Mostrar todas las entradas

sábado, 23 de marzo de 2013

VOLTA AS ORIXES I






   - ¡Ei, Xe.!. ¿Imos o palleiro?.
   -  ¡Vou xa. Deixame amalloar os zamancos ¡.
   O Xe, acabou de calzarse, e co carolo de pan torrado na man e na boca, saiu correndo a agarrarse da mau do tiu Marcelino, que xa estaba no curral, cunha verga na mau.
   O sair pola porta carral, case van de costas contra o chao, pous o abrirla estableceuse unha forte corrente de aire friu que viña do norte, e estaba acrescentado pola diferencia de temperatura de un lado con relación o outro.
   O Xe, agarrouse os pantalóns do tiu, aparte de ir collido a sua mau, e asi e todo case e barrido o interior do curral, decindo que casi era arrastrado polo vento.
  - Casi te encarta o aire, Xe.
  - Si, pasoume polos lados, se me chega a dar de cheo, vou voando hasta a corte da res.
  Con estas lerias, a parella chegou hasta o palleiro. Era inda cedo, e o chegar alí asusteron o León, que esba a durmir nun minoco que fixera dentro do palleiro. Saiu rosmando con mal talante, mais o descubrir a parella, acercouse a eles a lamberles, a mau o vello e as fazulas o rapaz.
  Empezou a chover a ceo aberto, naquel momento, e para salvaguardarse da auga, meteronse os dous dentro da pallarega.
  -Tiu, ¿de onde sae a palla esa que está no palleiro?.
  - Sae das leiras, filliño.
  -¿Das leiras?. E ¡Como é que esta agora aiquí!.
  - Pous porque a seguemos nos. Teus pais e eu, trouxémola, desde as leiras da Cruz de Pedra e as das Carbuizas.
  -Tiu contame como é eso.
  - Pous é bastante sinxelo. Sementase o centeo, e cando está maduro, ou seco que tamén así se le chama, ségase, átase, acarréxase hasta a aira onde se malla. Unha vez mallado o grau lçevase o Sitio, e a palla traese aiquí o palleiro.
  - Tiu, ¿Por qué meus pais non tein palleiro nin leiras?
  - Pous porque vos vivís nunha cidade, ainda que pequena, cidade o fin, e a maneira de vida que artelleron teus pais, é distinta a de aiquí.
  - Tiu, eu cuando sexa grande quero vivir aiquí, contigo, cos avós e co León.
  - ¡Ja, ja, ja ¡ eso está moi ben, mais o mellor eu e os avós non teremos tempo de facelo , hasta aquela!
  - Bueno tiu. cuntame polo miudo como se fai a palla, e como se fan os palleiros.  
  -  Cuando levemos a palla a corte da res, subiremos a lareira, e cunha cunca de sopas de allo diante, contareite todo o proceso. ¿Vale?.
  - ¡Vale!
  
   Continuará…….